Durge Durghat Bhari
दुर्गे दुर्घट भारी तुजविण संसारी। अनाथनाथे अंबे करुणा विस्तारी॥ वारी वारीं जन्ममरणाते वारी। हारी पडलो आता संकट निवारी॥ जय देवी जय देवी जय महिषासुरमथनी। सुरवर ईश्वर वरदे तारक संजीवनी॥ त्रिभुवनी भुवनी पाहतां तुज ऐसे नाही। चारी श्रमले परंतु न बोलावे काहीं॥ साही विवाद करितां पडिले प्रवाही। ते तूं भक्तालागी पावसि लवलाही॥ जय देवी जय देवी जय महिषासुरमथनी॥ प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासा। क्लेशापासूनि सोडी तोडी भवपाशा॥ अंबे तुजवांचून कोण पुरविल आशा। नरहरि तल्लीन झाला पदपंकजलेशा॥ जय देवी जय देवी जय महिषासुरमथनी। सुरवर ईश्वर वरदे तारक संजीवनी॥